زود به منزل بیا


مرد مادامیكه زن نگرفته آزاد است.مى‏تواند دیر به خانه بیاید یازود.اطلاع بدهد كجا مى‏روم یا نه.اما هنگامى كه ازدواج كرد خواه ناخواه‏باید برنامه‏اش را تغییر دهد و زودتر به منزل بیاید.
باید توجه داشته باشد كه همسرش از صبح تا غروب در منزل‏زحمت كشیده خانه را مرتب نموده،غذا پخته،لباس شسته،منزل را تمیزكرده اكنون چشم براه است كه شوهرش به منزل بیاید،با هم بنشینندصحبت كنند و از انس و محبت لذت ببرند.بچه‏هایش نیز همین انتظار رادارند.دور از انسانیت و انصاف است كه مرد شب دنبال خوشگذرانى وشب‏نشینى برود و همسر بیچاره و كودكانش را در انتظار بگذارد!!
مگر زن‏دارى فقط به این است كه غذا و لباسش را بدهى؟زن‏شریك زندگى است نه لفت‏بدون مزد و مواجب.به خانه شوهر نیامده كه‏شبانه‏روز زحمت‏بكشد و لقمه نانى بخورد. بلكه بدان امید آمده كه انیس وهمنشین دائم داشته باشد.
بعض مردها واقعا انصاف و عاطفه و شعور ندارند.زن پاكدامن وعفیف و فرزندان معصوم خویش را در خانه میگذارند و شب تا به سحردنبال عیاشى و ولگردى میروند.
پولهایى را كه باید در خانه خرج كنند در خارج منزل بیهوده تلف‏میكنند.این بیچاره‏ها هنوز لذت انس و محبت را درك نكرده‏اند كه‏عیاشیهاى كثیف را خوشگذرانى مى‏شمارند.هیچ فكر نمى‏كنند كه با این‏رفتار آبرو و حیثیت‏خویش را از دست میدهند.و در نزد مردم، افرادى‏هوسباز و سبك مغز معرفى مى‏شوند.خودشان را بدبخت و بیچاره و زن و فرزندشان را بدبخت‏تر میگردانند.كارى میكنند كه همسرانشان از دردناچارى تقاضاى طلاق و جدایى میكنند و كاخ زناشویى را متلاشى‏مى‏سازند.
به داستانهاى زیر توجه فرمایید:
مردى كه زنش را طلاق داده بود در دادگاه گفت:در ابتداى ازدواج‏به خاطر جوانى و معاشرت با دوستان بد هر شب همسرم...را تنها در خانه‏میگذاشتم و براى تفریح و خوشگذرانى از خانه بیرون مى‏رفتم و نزدیك‏صبح به خانه مى‏آمدم.همسر جوانم كه از رفتار من ناراحت‏بود عاقبت‏بستوه آمده طلاق گرفت.ده فرزند داشتیم قرار شد ماهى دو مرتبه آنها راببینم.مدتى بدین نحو گذشت ولى اكنون مدتى است از من مخفى شده‏اند.
براى دیدن فرزندانم خیلى ناراحت هستم. (1)
زنى مى‏گوید:از تنهایى دیگر حوصله‏ام سر رفته دارم دق میكنم.
شوهرم اصلا به فكر من و تنهایى كشنده من نیست،هر شب تا بعد از نیمه‏شب در پى تفریح و شادى خودش است. (2)
آقاى محترم،تو كه داراى زن و بچه هستى دیگر حق ندارى مانندسابق بى‏قید و بند باشى.به فكر آینده خودت و خانواده‏ات باش.دست ازولگردى و عیاشى بردار.دوستان ناباب را رها كن. از كار كه فارغ شدى‏یك سر به خانه بیا.با زن و فرزندانت‏بنشین،كانون خانوادگى را گرم وبا صفا كن و از لذت انس و محبت‏برخوردار شو.ولگردى و شب‏نشینى برفرض اینكه سالم و بدون مفسده هم باشد باز به حال تو سودى ندارد وزندگى‏ات را متلاشى مى‏سازد.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 20 دی 1388    | توسط: نوید    |    | نظرات()