بچه‏دارى


یكى از وظائف سنگین و حساس بانوان بچه‏دارى است.بچه‏دارى‏كار آسانى نیست‏بلكه شغل بسیار پر مسئولیتى است.مقدس‏ترین وارزنده‏ترین شغلى است كه دستگاه آفرینش بر عهده بانوان گذاشته است.
در اینجا باید چند مطلب به طور اختصار مورد بررسى قرار گیرد:


1-ثمره ازدواج
گر چه كمتر اتفاق میافتد كه زن و مرد به منظور بچه‏دار شدن تن به‏ازدواج بدهند،معمولا عوامل دیگرى و از جمله تمایلات جنسى محرك‏آنان میباشد.لیكن طولى نمیكشد كه هدف طبیعى آفرینش روشن شده‏عشق به فرزند ظاهر میگردد.وجود فرزند میوه درخت زناشویى و یك‏آرزوى طبیعى است.ازدواج بى‏فرزند مانند درخت‏بى‏بار است.وجودفرزند پیوند زناشویى را استوار میسازد،مرد و زن را به خانه و زندگى‏علاقه‏مند میگرداند محیط خانه را با صفا و طراوت میكند.مرد را به تلاش وكوشش بیشتر وادار و زن را به خانه و كاشانه دلگرم میسازد.
ازدواج در آغاز كار بر پایه‏هاى لرزان و ناپایدار هوسرانى وتمتعات جسمانى و معاشقه‏هاى زودگذر و عشقهاى دروغین بنا میشود بدین‏جهت همواره در معرض انحلال و جدایى است، نیرومندترین عاملى كه میتواند پایدارى آنرا تضمین كند همان بچه‏دار شدن است.جوانى وهوسرانى بزودى میگذرد،تمایلات جنسى فروكش میكند،عشقهاى ظاهربه سردى میگراید. تنها یادگارى كه از آن دوران باقى میماند و اسباب‏آرامش و دلگرمى مرد و زن را فراهم میسازد وجود فرزند است.بدین‏جهت امام سجاد علیه السلام فرمود:سعادت انسان در اینست كه فرزندان‏صالحى داشته باشد كه به آنان استعانت جوید. (7)
پیغمبر اسلام (ص) فرمود:فرزند صالح گیاه خوشبویى است ازگیاهان بهشت. (8)
رسول خدا فرمود:بر تعداد فرزندانتان بیفزایید زیرا من در قیامت‏به زیادى شما بر سایر ملل افتخار خواهم كرد. (9)
چقدر نادانند افرادیكه با بهانه‏هاى بیجا از بچه‏دار شدن خوددارى‏مینمایند و بدینوسیله با ناموس آفرینش انسان مبارزه میكنند؟!

تربیت فرزند
مهم‏ترین و حساس‏ترین وظیفه بانوان پرورش و تربیت فرزنداست.در این باره پدر و مادر هر دو مسئولیت دارند لیكن ثقل این كارمعمولا بر دوش مادران میباشد.
زیرا آنها هستند كه میتوانند مرتبا از كودكان خویش مراقبت وحفاظت نمایند.اگر مادران به وظیفه سنگین و مقدس مادرى آشنا باشند و با برنامه صحیح نونهالان اجتماع را پرورش دهند میتوانند اوضاع عمومى‏یك اجتماع بلكه جهان را به طور كلى دگرگون سازند.بنابراین ترقى وتنزل،پیشرفت و عقب‏ماندگى اجتماع در دست‏بانوان و به اختیار آنهاست.
بدین جهت پیغمبر اسلام (ص) فرمود:بهشت در زیر پاى مادران است. (10)
اطفالى كه هم اكنون در محیط كوچك خانه پرورش مى‏یابند مردان‏و زنان آینده اجتماع خواهند بود.هر درسى را كه در محیط خانه و در دامن‏پدر و مادر فرا گیرند در اجتماع فردا به مرحله عمل خواهند رسانید.اگرخانواده‏ها اصلاح گردند اجتماع نیز حتما اصلاح خواهد شد. چون‏اجتماع به غیر از همین خانواده‏ها چیزى نیست.اگر كودكان امروز،تندخو،ستیزه‏گر، متجاوز،چاپلوس،دروغگو،بد اخلاق،كوتاه فكر،بى‏اراده،تو سرى خور،زور شنو،ترسو،خجول، نادان،خودخواه،پول پرست،لاابالى پرورش یابند جامعه بزرگ فردا نیز به همین صفات واخلاق زشت گرفتار خواهد شد.اگر امروز تو سرى خور شما بودند فرداتو سرى خور ستمگران خواهند شد.اگر امروز با تملق و چاپلوسى از شماچیزى گرفتند فردا هم در مقابل زورگویان چاپلوسى خواهند كرد.
و بالعكس اگر كودكان امروز درستكار،شجاع،بلند همت،خوش اخلاق،خیرخواه،بردبار،دلدار، با ایمان،زور نشنو،غیر متجاوز،عدالتخواه،بزرگ نفس،حقگو،امانتدار،دانا،روشنفكر،راستگو، صریح اللهجه تربیت‏شوند فردا هم همین صفات عالى را به صورت‏كاملترى ظاهر خواهند ساخت.
بنابراین،پدران و مادران و بالاخص مادران در قبال فرزندان خویش و اجتماع بزرگترین و سنگین‏ترین مسؤولیت را خواهند داشت.
اگر مطابق نقشه صحیح و برنامه دقیق تربیتى در تربیت كودكان خویش‏اقدام نمایند بزرگترین خدمت را نسبت‏به اجتماع آینده خواهند نمود.واگر در انجام این وظیفه بزرگ سهل‏انگارى كنند در قیامت مسؤول خواهندبود.بدین جهت امام سجاد علیه السلام فرمود: حق فرزندت اینست كه‏بدانى كه او از تو میباشد.بد باشد یا خوب با تو نسبت دارد.در قبال‏پرورش و تادیب او و راهنمایى‏اش به سوى خدا و كمك كردنش به‏فرمانبردارى مسؤولیت دارى.رفتارت با او رفتار كسى باشد كه یقین دارددر مقابل احسان كردن به او پاداش نیك خواهد داشت و در مقابل‏بد رفتارى كیفر بد خواهد دید. (11)
در اینجا باید یادآور شویم كه چنان نیست كه هر بانویى از شغل‏مادرى و تربیت صحیح آگاه باشد بلكه رموز آنرا باید یاد گرفت.لیكن دراین اوراق كوتاه نمیتوان وارد فن تربیت‏شد و مباحث دقیق آنرا موردتجزیه و تحلیل قرار داد.آن خود بحث دقیق و دامنه‏داریست كه به كتاب‏جداگانه‏اى نیازمند است (12) .خوشبختانه كتابهایى در این باره تالیف شده دراختیار خوانندگان قرار دارد.مادران علاقه‏مند میتوانند آنها را تهیه ومطالعه نمایند و از تجربیات خودشان نیز استفاده كنند.اگر بانوى با هوش وعلاقه‏مندى باشد میتواند علاوه بر تربیت كردن فرزندان،خدمات علمى‏ارزنده‏اى هم انجام دهد.با بكار بستن دستورهاى تربیتى و ملاحظه آثار ونتائج آنها بزودى در فن تربیت تخصص پیدا خواهد كرد.در آنصورت میتواند به وسیله اطلاعات جالبى كه در این باره بدست آورده در راه اصلاح‏و تكمیل كتابهاى تربیتى خدمات علمى و ارزنده‏اى انجام دهد.
لیكن یادآورى یك نكته ضرورت دارد.بسیارى از مردم از معناى‏صحیح تربیت غافل بوده بین تعلیم و تربیت فرق نمیگذارند.تربیت را نیزیك نوع تعلیم مى‏پندارند.خیال میكنند با یاد دادن یك سلسله مفاهیم ومطالب سودمند دینى یا تربیتى و به وسیله پند و اندرزهاى حكما و شعراء ونقل سرگذشت مردان نیك میتوان كودك را كاملا تحت تاثیر قرار داد ومطابق دلخواه تربیتش نمود.مثلا گمان میكنند اگر آیات و روایات مربوطبه مذمت دروغگویى را به اطفال یاد دادند و وادارشان كردند چندین حدیث‏و داستان درباره فضیلت راستگویى از بر كنند،و حتى در حضور مردم‏بخوانند و جایزه بگیرند،راستگو تربیت‏خواهند شد.در صورتیكه در موردتربیت‏به این مقدار نمیتوان اكتفا نمود.البته از بر كردن آیه و حدیث وداستانهاى آموزنده بى‏اثر نیست.لیكن آثارى را كه از تربیت انتظار داریم‏نباید از این قبیل برنامه‏هاى صورى انتظار داشته باشیم.اگر در صدد تربیت‏صحیح و كامل باشیم باید كودك را در شرائط و اوضاع خاصى قرار دهیم‏و محیط صالح و مناسبى برایش بوجود آوریم كه طبعا راستگو و صالح ودرستكار پرورش یابد.محیط نشو و نما و پرورش كودك اگر محیطراستى،درستى،امانتدارى، ایمان،پاكیزگى،انضباط،شجاعت،خیرخواهى،مهر،وفا،صمیمیت،عدالت،كار و كوشش،عفت، آزادى،بلند همتى،غیرت،فداكارى باشد،كودك نیز با همین صفات خو گرفته‏تربیت میشود.و همچنین اگر در محیط خیانت،نادرستى،دروغ،حیله بازى،چاپلوسى،كثافت،تعدى و تجاوز، عدم رعایت‏حقوق،عدم آزادى،بغض و كینه توزى،ستیزه‏گرى،لجبازى،كوتاه فكرى،نفاق ودو رویى پرورش یافت‏خواه ناخواه بدین صفات زشت‏خو گرفته فاسد وبد عمل تربیت‏خواهد شد. و در اینصورت پند و اندرزهاى دینى و ادبى‏گر چه آنها را از بر بخواند اصلاحش نخواهد كرد. صدها آیه و روایت وشعر و داستان به مقدار یك عمل آموزنده تاثیر نخواهد كرد-دو صد گفته‏چون نیم كردار نیست پدر و مادر دروغگو نمیتوانند بوسیله آیه و حدیث‏كودك را راستگو تربیت نمایند.پدر و مادر كثیف و بى‏انضباط با عمل‏خودشان بچه را كثیف و بى‏انضباط بار میآورند.كودك بیش از آنمقداركه به سخنان شما توجه دارد در اعمال و رفتارتان دقت میكند.
بنابراین پدر و مادرانیكه در صدد اصلاح و تربیت فرزندان خویش‏هستند باید قبلا محیط خانوادگى و روابط خودشان و اخلاق و رفتارشان‏را اصلاح كنند تا فرزندانشان خواه ناخواه صالح و شایسته تربیت‏شوند.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 20 دی 1388    | توسط: نوید    |    | نظرات()