به همسرت احترام بگذار


زن نیز مانند مرد خودش را دوست دارد و به حفظ شخصیت‏خویش علاقه‏مند است.
دوست دارد محترم و گرامى باشد.از تحقیر و توهین رنجیده خاطرمیگردد.اگر مورد احترام قرار بگیرد احساس شخصیت نموده و به كار وزندگى دلگرم میشود.از احترام و احترام كننده خوشش میآید،از توهین وتوهین كننده متنفر میباشد.
آقاى محترم!همسرت حتما از شما انتظار دارد كه بیش از دیگران‏به وى احترام بگذارى. البته حق دارد چنین انتظارى را داشته باشد.زیراترا شریك زندگى و بهترین یار واقعى خویش میداند.
شبانه‏روز براى آسایش تو و فرزندانت زحمت میكشد.آیا حق ندارد انتظار داشته باشد كه وجودش را،غنیمت‏شمرده به وى احترام‏بگذارى؟
بزرگداشت او ترا كوچك نمیكند بلكه حق شناسى و صفا و مودت‏ترا باثبات میرساند.به همان اندازه بلكه بیشتر از آن مقدار كه به دیگران‏احترام میگذارى به همسرت احترام بگذار.در موقع صحبت كردن ادب راكاملا رعایت كن.
با كلمه‏«تو»او را مخاطب نساز بلكه همیشه از كلمه‏«شما»كه‏علامت احترام است استفاده كن. هیچگاه كلامش را قطع نكن.بر سرش‏داد نزن.با احترام و نام خوب او را صدا بزن.در موقع نشستن به او احترام‏بگذار.وقتى وارد منزل میشوى اگر از سلام كردن غفلت نمود به او سلام‏كن.
وقتى از خانه بیرون میروى خداحافظ بگو.وقتى به سفر میروى بااو تودیع كن.برایش نامه بنویس،اگر شب تولدش معلوم است‏بعنوان‏احترام دسته گل یا تحفه دیگرى تقدیمش كن،در مجالس و در حضوردیگران به وى احترام بگذار.از توهین و تحقیر جدا بپرهیز.از دشنام وناسزا گفتن اجتناب كن.از مسخره كردن و دست انداختن او و لو به طورشوخى جدا خوددارى كن.خیال نكن چون خصوصى هستید بدش نمیآیدبلكه چنین انتظاریرا هرگز از تو نداشته كاملا رنجیده خواهد شد گر چه به‏زبان نیاورد.
از باب نمونه به داستان زیر توجه فرمایید:
خانم موقر و متینى كه باید 35-36 سال داشته باشد،با حالت‏خشم و غضب درباره تقاضاى طلاق میگوید: حدود دوازده سال است‏با همسرم ازدواج كرده‏ام.مرد خوبى‏است.بسیارى از محسنات یك آدم كامل و دوست داشتنى را دارد.اماهرگز نخواست‏بفهمد كه من زن او،همسر او،مادر دو فرزند او هستم.به‏خیال خودش مرد مجلس آرایى است.اما مجالس را با دست انداختن من‏میآراید.نمیتوانید فكر كنید چقدر زجر كشیده‏ام.بكلى اعصابم خراب شده‏دائما مجبورم دكتر بروم.هزار بار با شوهرم حرف زده‏ام.خواهش والتماس كرده‏ام كه من زن تو هستم،سن و سالى دارم.درست نیست كه‏پیش آشنا و غریبه صد جور شوخى زننده و غیر دوستانه با من میكنى.متلك‏میگویى كه دیگران بخندند و مثلا خوش بگذرانند.من اغلب از همه‏خجالت میكشم و چون از اول شوخ طبع و بذله گو نبوده‏ام هیچوقت نمیتوانم‏با شوهرم مقابله به مثل كنم.بنابراین چون خواهش و تمناهاى من فائده‏نداشت‏با تمام رنجهاییكه میدانم در انتظارم نشسته خواهم ساخت تا از مردقدر ناشناسى كه هیچوقت احترام مرا نگه نداشته جدا شوم (13) .
همه بانوان مانند بانوى مذكور از شوهران خویش انتظار احترام‏دارند و از توهین و تحقیر جدا ناراحت میشوند.اگر در مقابل‏بى‏احترامیهاى شوهر سكوت نمودند دلیل رضایتشان نیست.بلكه یقین‏داشته باش كه قلبا مكدر خواهند شد و لو اصلا به زبان نیاورند.اگر به‏همسرت احترام بگذارى او نیز به تو احترام خواهد گذاشت.و بدین وسیله‏رشته دوستى و صمیمیت‏شما روز بروز استوارتر خواهد شد.و در نزددیگران نیز محترم خواهید شد.اگر هم به او بى‏احترامى كردى و تلافى كردتقصیر خودت میباشد.
آقاى محترم زن گرفتن با برده گرفتن خیلى فرق دارد.به عنوان‏برده و اسیر به خانه‏ات نیامده بلكه انسان آزادى است كه به منظور تاسیس‏یك زندگى مشترك سعادتمندانه به خانه‏ات قدم نهاده.همان انتظاراتى راكه تو از وى دارى او هم عینا همان انتظارات را دارد.پس چنان با او رفتاركن كه دوست دارى با تو رفتار كند.
حضرت صادق (ع) از پدرش نقل كرده كه فرمود:هر كس زن‏گرفت‏باید او را گرامى و محترم بشمارد (14) .
رسول خدا (ص) فرمود:هر كس مسلمانى را گرامى بدارد خدا اورا گرامى خواهد داشت (15) .
پیغمبر اسلام (ص) فرمود:زنان را گرامى نمیدارند مگر افرادبزرگوار.و به آنان توهین نمیكنند جز مردم پست و فرومایه.
رسول خدا (ص) فرمود:هر كس به خانواده‏اش توهین كند خوشى‏زندگى را از دست‏خواهد داد (16) .

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 20 دی 1388    | توسط: نوید    |    | نظرات()